Głogów-Huta 4

Wrzesień 2005 r.

Część 4

Wróblin Głogowski

Odległa-Pozycja.

Do powrotu w to samo gdzie było ujście strumienia musiałem trochę się cofnąć. Okazało się że wjechałem w wąski klin brzegowy z jednej strony oddzielany wspomnianym jeziorem, z drugiej rowem wypełnionym płynącą wodą.

Będąc jeszcze daleko od brzegu natrafiłem po drodze w lesie dobrze zachowaną transzeje.

Transzeja zaprowadziła mnie do stojącego obok niewidocznego w zaroślach bunkra.

Tylko przypadek sprawił, ze odnalazłem go tak daleko od brzegu.

Był to mały bunkierek z bocznym wejściem, stop miał na sobie oczywiście obrócony.

Obrócony był w kierunku wąskiego pasa brzegu pomiędzy ciekami, mając ten wąski klin pod opieką.

Do środka nie dało siłę wejść, wisiał na nim roztrzaskany strop, a poza tym ktoś zrobił w nim śmietnisko butelek po chemikaliach.

Udałem się nad brzeg rzeki, a tam nic tylko szuwary. Wracając postanowiłem sprawdzić, gdzie biegnie mijana wcześniej transzeja.

Okazało się, że warto było, na końcu okopu stał bunkier. Przy transzeji leżały stropy z belkami.

Sam bunkier był niżej świetnie wkomponowany w skarpę.

Obrócony był na przeciwległy brzeg jeziora, gdzie zakończyłem poprzedni odcinek.

Sam bunkier pozbawiony płyty to tylko trzy ściany.

Kilkanaście metrów przed bunkrem leży jeszcze duży blok betonu, odrzucony z pod płyty pancernej. Na drugim końcu transzeji nic nie było, zakończyła się na skraju lasu.

Na koniec podjechałem jeszcze do ujścia rowu.

Bunkier T

Oczywiście koniecznie musiałem zobaczyć najbliższy bunkier.

Konstrukcja bunkra jest dość nie typowa, coś w kształcie litery L.

Boczne okienko jest zniszczone, ale jeden uchwyt zawiasu pozostał.

Po prawej znajduje się pomieszczenie bojowe, po lewej schron.j

I tutaj złomiarze powycinali co mogli.

Na tym bunkrze zakończyłem dalsze penetrowanie brzegu i powróciłem tą samą drogą pod hutę.

Podjechałem jeszcze do Wróblina Głogowskiego, z kąd zapewne rozpocznę kolejną trasę.

Zajrzałem jeszcze do tryskającego przy drodze źródełka w postaci zapomnianego hydrantu i udałem się w drogę powrotną szosą do Głogowa.

Kiedy byłem tu ponownie w następnym roku, po hydrancie nie było już śladu. Pozostał tylko ślad świeżego wykopu.

02.10.2005.
25.03.2008.